10.122

Ne önümde medrese duvarı
ne de arkamda çarşı; zaten ne çarşısı?
Yola çıkarken babam bile arkamda olmadı.
Lakin yürüdüm.
Susarak, sarılarak, arkada kalarak yürüdüm.
Yarak kürek yürüdüğüm de oldu tabii.
Lakin yürüdüm.
Sadece yürüdüğümde karşıma çıktı, gerçek şeyler.
Buldum sanıp da durur olunca,
hemen oracıkta yitiverdi şey ve şeyler.
Şarkıları, ikindi esintilerimi, ölememelerimi önüme kattım.
Yürüdüm.
Yare, perdeye, o beldeye varmak için,
yari, perdeyi, evi ve şehri arkamda bıraktım yürüdüm.
Bilirim ki durduğum gün, hepsi puslanacak gözüm önünde gündüz vakit.
O vakit, yürürüm. Yari, yareni, hayali, periyi ancak bu yolda bulurum.
Antik Yunan tanrıları, yolun çok gerisinde kaldı,
azgın Kürt tanrıları, şimdi, beni Cermen tanrılarına kaptırmamaya kararlı.
Bense hepsini azad ettim kendi cehennemimden. Hesap-kitap tutmam ben.
Ne önümde Odin
ne de arkamda ateş gözlü Arap İlahı; zaten ne tanrısı?
Yola çıkarken babam bile arkamda olmadı.

K.